Na de inspirerende bespreking bij de NGF richt het stichtingsbestuur zich eerst op de financiering van het project, geen eenvoudige opgave, want de Stichting Almeerderhout beschikt op dat moment over geen cent. Toch is iedereen overtuigd van de waarde en toekomst van het plan: de aanleg van een volwaardig golfcomplex én een sterke club.
Er wordt contact gelegd met een bank in Almere die ervaring heeft met grondzaken. Al snel ontstaat er wederzijds vertrouwen. In 1985 volgt een belangrijke doorbraak: via het Ministerie van Financiën, de RIJP en het stadsbestuur ontvangen we een voorstel voor een pachtovereenkomst voor 65 hectare grond. Een duidelijk signaal dat onze inspanningen effect hebben.
De plannen krijgen steeds meer vorm: een 18-holes baan, een 9-holes Par 3 baan, een driving range, uitgebreide oefenfaciliteiten en een clubhuis met alle voorzieningen, van horeca en golfshop tot parkeergelegenheid voor circa 250 auto’s. Opvallend is dat veel van deze uitgangspunten tot op de dag van vandaag overeind zijn gebleven.
Voor de realisatie is een investering van circa vijf miljoen nodig. De bank stelt als voorwaarde een gemeentelijke garantie. Dat leidt tot intensieve gesprekken met het stadsbestuur. Tijdens een cruciale vergadering worden alle plannen tot in detail besproken. Uiteindelijk besluit voorzitter en landdrost Han Lammers met de veelzeggende woorden: “Ik wil de heer Eric Citroen geloven op zijn bruine ogen.” De garantie volgt, een belangrijke mijlpaal.
Ook de Stichting Waarborgfonds Sport zegt haar steun toe. Vervolgens presenteren we onze plannen aan de hoofdbank, waar ons goed onderbouwde businessplan en de toekomstvisie positief worden ontvangen.
Met het oog op de toekomst wordt zelfs gekeken naar internationale kansen. Zo wordt de gemeente gestimuleerd om contact te leggen met de Japanse ambassade, in de hoop Japanse bedrijven naar Almere te trekken en daarmee ook potentiële golfers.
Langzaam maar zeker breekt de fase aan waarin keuzes gemaakt moeten worden voor ontwerp en aanleg. Met advies van de NGF selecteren we gerenommeerde partijen, waaronder Master Golf International (Joan Dudok van Heel), De Ridder Grondontwikkelingsmaatschappij en Aannemersbedrijf Moes.
Eind 1985 volgt opnieuw overleg met Han Lammers. Hij complimenteert de voortgang, maar introduceert ook een nieuw uitgangspunt: de baan moet openbaar worden. Daarnaast ziet het stadsbestuur niets in financiering via aandelen of certificaten. Het verzoek is duidelijk: streef naar een zo breed mogelijk draagvlak onder leden.
Hoe de organisatie van de toekomstige golfclub eruit gaat zien, is op dat moment nog niet beslist. Een nieuw gesprek met de NGF staat gepland en de uitkomst daarvan wordt met spanning afgewacht.
Wordt vervolgd!
