Met de flinke vernieuwing van het ledenbestand in de afgelopen jaren is het wellicht interessant om kennis te maken met onze oergeschiedenis. Alles begon met de ‘stichting Almeerderhout’-doelstelling: de ontwikkeling van het golfcomplex en de oprichting van de Golfclub Almeerderhout. Daarna werd de stichting een platform voor de doorontwikkeling naar 27 holes en de grondaankoop.
Overvaart 8: entreegeld bij de Vereniging Golfclub Almeerderhout en tijdsbeeld 1986
Vanaf begin 1986 is een spoedige uitvoering van de aanleg van het Golfcomplex prioriteit en doet het Stichtingsbestuur Almeerderhout o.a. dienst als kritisch ‘opzichter’. Daarbij ondersteunt het de bestuursleden van de nieuwe Vereniging GCA want er is nogal wat kennis opgedaan bij vooral de bestaande traditionele clubs. Beide besturen van Stichting en Vereniging buigen zich over de financiën want dat is voor de nieuwe vereniging van het allergrootste belang. Immers de Gemeente Almere was weliswaar het initiatief voor de golfbaan gunstig gezind, echter met uitzondering van de gemeentegarantie kon men in tegenstelling tot andere Almeerse sportverenigingen geen enkele financiële steun, laat staan subsidie bieden. Bovendien was met de overheid overeengekomen dat de Vereniging Golfclub Almeerderhout geen aandelen of certificaten zou uitgeven. Zodoende voelt het jonge en nieuwe bestuur van de Vereniging zich gedwongen om andere inkomsten te genereren. Het bestuur bedenkt en besluit dat de vereniging entreegeld gaat invoeren op het moment van toetreding als lid van de Vereniging. Gezien alle gedane investeringen waar nieuwe leden dan meteen profijt van zullen hebben, wil het bestuur die (tijdelijke?) maatregel invoeren. Deze wat minder sympathiek lijkende financiële maatregel, vanwege het feit dat het nieuwe lid dat bedrag aan de vereniging schenkt, leidt ertoe dat het entreegeld tot het minimale bedrag van 300 gulden wordt bepaald. Uit een vrij uitgebreide peiling blijkt dat vrijwel alle aspirantleden daar begrip voor kunnen opbrengen. Een aantal van hen had verwacht per lid een aandelentransactie te moeten aangaan. De meest gestelde vraag is dan hoe lang duurt de aanleg nog? Ook i.v.m. het entreegeld dient de jaarlijkse contributiebijdrage volgens beide besturen eveneens gematigd te zijn. Het zal in eerste instantie mede afhankelijk zijn van het aantal seniorenleden, dus leden van 27 jaar en ouder. Het aantal senioren m/v, dat zich als aspirantlid heeft gemeld bedraagt dan ca. 850 met daarbij ca. 200 aspirantleden op de wachtlijst.
Financiële puzzel
Op 11 juli 1986 wordt er een voorlopig huurcontract overeengekomen tussen Stichting en Vereniging met een jaarlijkse huurprijs van 675.000 gulden vanaf de ingebruikname van het complex. Het bestuur van de Vereniging verwacht in overleg met de marketingafdeling van Cikam B.V. dat wanneer het golfcomplex eenmaal in gebruik is, het aantal seniorenleden probleemloos kan worden aangepast aan de financiële gang van zaken. De bovengrenzen worden bepaald door de NGF-norm, dus 450 seniorenleden per 9 holes. De Vereniging Golfclub Almeerderhout heeft verder nog een extra financieel middel met de jaarlijkse pachtinkomsten van de horeca en de golfshop. Beide ondernemingen zullen naar verwachting goed floreren vanwege alle nieuwe golfers die frequent op de club zullen zijn voor lessen en die bovendien kleding en golfsets willen aanschaffen. Verder worden plannen uitgewerkte om hole-sponsoring actief toe te passen. Wanneer daarover met de NGF wordt gesproken is men daar niet erg enthousiast over. Ook blijkt dat de ‘traditionele clubs’ dezelfde mening hebben, men vindt het niet erg chique. Commerciële uitingen in de baan en in het clubhuis, men moet er eigenlijk niet aan denken! Een teken des tijds menen beide besturen! Het bestuur van de Vereniging ziet zich echter genoodzaakt om sponsoring toch door te zetten. De directie van Cikam B.V. zegt toe de eerste hole sponsor te zullen zijn. ‘De golfwereld van toen’ zag er indertijd nogal anders uit, maar was vernieuwend en zeker boeiend! Thans is het een bijzonder tijdsbeeld uit het verleden.
